Oudejaarsavond.

’t Jaarboek zal straks sluiten

met een Goddelijk signatuur

’t zal met Zijn wil besluiten

’t geschreven laatste uur

 

’t Was voor ons verborgen

hoe ’t boek beschreven werd

’t schreef wel elke morgen

voor ons een nieuw complet

 

We zagen water stromen

op ’t kleine nieuwe leven

’t mag altijd bij U komen

U hebt het zelf geweven

 

Ook hebt U opgeschreven

om naar het graf te gaan

U gaf en nam het leven

dat deed U ons verstaan

 

Geen dag bent u vergeten

in heel mijn levensboek

toen ik ’t af liet weten

was U naar mij op zoek.

 

Wil Heer ons ook geleiden

in ’t jaar dat op ons wacht

en ons niet af doen glijden

geef satan niet de macht!

 

Robert Doek

30-12-2017

De bloem valt af (Jacobus 4)

Een damp steeg op

Hij schiep ons leven

een bloem in knop

het duurt maar even

 

’t Zal even groeien

bij Hem van waarde

kortstondig bloeien

in goede aarde

 

Door razende stormen

al broos en teer

blijft Hij ons vormen

mijn God en Heer

 

De damp verdwijnt

de bloem valt af

’t wordt aan ’t eind

gezaaid in ’t graf

 

’t Zal weer groeien

de dood verdwijnt

en Eeuwig bloeien

als ’t Licht verschijnt

Eeuwig leven…

het duurt nog even.

 

Robert Doek

30-12-2017

Jacobus 4.

Sneeuw

Op zijn weg in vrije val
dwarrelt daar een ijskristal
samen vormen zij een vlok
toen de wind hen samentrok

Vlokkenspel dat binnentreedt
vormen straks het witte kleed
kinderen met een hoop geschreeuw
spelen buiten in de sneeuw

Aarde ligt in ’t witte bed
om me heen een silhouet
van bomen in serene rust
dieren zijn in slaap gesust

Op dit nieuwe schilderij
met zijn eigen sneeuwkledij
kijkt de pop mijn ernstig aan
hoelang mag ik hier nog staan?

 

Robert Doek
10-12-2017

Gesloten hart

’t Lijkt soms dichtgeslagen
en op slot gedaan
maar ’t heeft in deze dagen
op een kier gestaan

Er scheen wat licht naar binnen
’t bleef op de drempel staan
’t waaide mooie zinnen
maar ’t werd niet goed verstaan

Het kon de rust niet vinden
’t kwam toen ongelegen
’t liet zich ook verblinden
en kwam zichzelf tegen

’t Licht begon te spelen
met een eigen partituur
’t hart begon te helen
’t verspreide Heilig vuur

Hart en ziel was nu verlicht
’t liet zich niet meer storen
geraakt door het bericht
dat Jezus was geboren!

Robert Doek
9-12-2017

In de stal

’t Heeft daar stil gelegen

voorzichtig neergelegd

met Gods eigen zegen

aan de mens gehecht

 

Liggend in een stal

in ’t plaatsje Bethlehem

’t zal mensen in getal

genezen met Zijn stem

 

Je zal het niet verwachten

dat hier een Koning ligt

uit menselijke geslachten

maakt Hij het donker licht

 

’t Is nu nog ongeschonden

als Kindje klein en teer

wissen zal Hij onze zonden

ook tranen zijn niet meer

 

Hij zal een weg bereiden

die wij niet konden gaan

en door ondragelijk lijden

brengt hij de dood tot staan

 

 

Robert Doek

9-12-2017

 

 

 

 

Alles heeft zijn tijd. (Kerst)

In stilte schrijd het voort

omringt door vele lasten

door Prediker verwoord

de uren zijn z’n gasten

 

Stil staan doet het niet

maar ’t lijkt bij elke traan

in moeite en verdriet

toch even stil te staan

 

De tijd is een geschenk

door God aan ons gegeven

de lengte onbekend

alleen door Hem geschreven

 

Een hoofdstuk in de tijd

een Kind is ons geboren

’t heeft toen ons bevrijd

wat bijna was verloren

 

We mogen in gedachten

de tijd toch stil doen staan

zodat wij betrachten

wat Jezus heeft gedaan

 

Robert Doek

02-12-2017

 

Vergeven.

’t Zit soms diep verborgen

bedekt met haat en pijn

’t worstelt elke morgen

met waarheid of met schijn

 

’t Zit vol hoop te wachten

op erkenning en op recht

die het leed verzachten

met de Liefde onderlegd

 

’t Hart kan niet echt stralen

door een wond die openligt

als ’t recht niet valt te halen

blijft vergeving onbelicht

 

Trots zal moeten wijken

voor al ’t gedane leed

zodat wij begrijpen

wat Jezus voor ons deed.

 

Robert Doek

28-11-2017

Geestelijke voorbereiding.

De stilte heeft bezit genomen

een bron van nieuwe krachten

deed woorden binnenstromen

in tijd en mijn gedachten

 

Woorden werden zinnen

‘t spreekt tot mijn geweten

‘t drong mijn hart toen binnen

de Geest heeft het bezeten

 

Door Liefde toen verlicht

‘k werd erdoor gevoed

‘t wezen wordt zo onderricht

hoe het daarin wandelen moet

 

‘k Mag zo blijven groeien

met zielen om me heen

wie zich ook laat snoeien

staat niet meer alleen.

 

Met ogen nu gesloten

kan enkel U nog vragen

breek dichte harten open

en wil ons daarin dragen

 

Ga met hen die dienen gaan

laat de Liefde mede gaan

en met Uw eigen Geest vooraan

Uw Woord toch stevig laten staan!

 

Robert Doek

17-09-2017

 

 

 

Herfst (voltooid leven)

Wind bespeelt de kruinen

zon met gouden stralen

verlicht gekleurde tuinen

met duizenden verhalen

 

Unieke elementen

door storm en tijd geaaid

tot mooie ornamenten

’t is wonderlijk gezaaid

 

Groen en onbezonnen

in Zijn hof geplant

zo is het begonnen

door Zijn Scheppingshand

 

Getekend door verhalen

daalt ’t blad nu naar beneden

gekleurd door zonnestralen

laat aardse grond zich kleden

 

Voltooid is pas het leven

met een Goddelijk signatuur

door de Schilder zelf gegeven

bepaalt Hij ons laatste uur.

 

 

Robert Doek

29-10-2016

 

image16

Ik hoor… en zie

Ik hoor muziek

van kogels fluiten

de akoestiek

van harten sluiten

 

Ik zie een pad

gevormd door haat

aan ’t eind een stad

waar liefde gaat

 

Ik hoor de toon

van geld en macht

en een patroon

van ’t kwaad dat wacht

 

Ik zie een stad

ineengestort

het mensenhart

…’t zelfde lot

 

Er roept een mens

nog klein en teer

’t heeft een wens:

geen oorlog meer!

 

Robert Doek

23-10-2016

ik hoor en zie