Verschenen

Verschenen is de Waarheid
niet als ‘n menselijk perspectief
bij hen zal Hij met naarheid
verschijnen als een dief

Verschenen is de Liefde
niet uit mensen stand
maar die ‘t gevoel doorkliefde
’t strijd met ons verstand

Verschenen is het Leven
in ’t vlees heel levensecht
’t zal de dood de dood echt geven
’t geeft ‘t onverdiende recht

Verschenen is het Woord
de norm van ons bestaan
’t werd door ons vermoord
maar is ook opgestaan

Verschenen om te boeten
voor een wereld in verval
‘k zal Hem ooit ontmoeten
als Hij weer verschijnen zal

Robert Doek
22-12-2019

Immanuël (Jesaja 9:5)

Een niet te vatten wonder
hoe Wonderbaar die Raadsman
in een kribbe heel bijzonder
ontvouwde God Zijn plan

Dood en graf zal Hij verslinden
bepalen zal Hij ´t mensenlot
met Kracht zal Hij de satan binden
want Christus is een Sterke God

Een Kind is ons geboren
’t zal dragen alle pijn
‘t wil mij die was verloren
een Eeuwig Vader zijn.

Het zaad van Davids huis
’t zal ‘t nieuwe Leven stichten
van kribbe tot aan ’t kruis
als Vredevorst ons richten

De Heilige Geest (pinksteren)

Hij zweefde over ‘t water

nog voor de dag begon

’t kwam toen eeuwen later

als troostend Pinksterbron

 

’t Mocht mensen inspireren

in Woorden opgeschreven

opdat wij mogen leren

hoe wij toch moeten leven

 

Als harten open gaan

zal Hij Zijn werk beginnen

’t doet ons dan verstaan

hoe Jezus te beminnen

 

’t Zal een dreiging vormen

voor wie de Zoon ontkent

‘t bouwt op eigen normen

de Troost is onbekend

 

Geketend aan dit leven

verslaafd aan deze tijd

steeds verder afgedreven

van Jezus die bevrijd

 

‘k Vouw mijn beide handen

En bid zo om Uw Geest

dat Hij bij hen mag branden

op ’t grote Pinksterfeest!

 

Robert Doek

20-05-2018 (1ste Pinksterdag)

 

Getsemané (Matheus 26:36-46)

Hij vroeg mij om te waken

en in ’t gebed te gaan

om niet verleid te raken

maar voor de Heer te staan

 

Zijn hoofd heel diep gebogen

sprak daar Gods eigen Zoon

met angst in beide ogen

geknield voor Vaders troon

 

De slaap had mij bevangen

‘k hield alleen geen stand

de ergste van de slangen

gaf lauwheid in mijn hand

 

De Heer keek op mij neer

verdriet lag in Zijn stem

’t vroeg mij nog een keer

te waken dicht bij Hem

 

Drie keer niet de wacht

‘k verbleef in eigen dromen

en zag niet in die nacht

’t verraad bij Jezus komen

 

 

Robert Doek

11-03-2018

Gesloten hart

’t Lijkt soms dichtgeslagen
en op slot gedaan
maar ’t heeft in deze dagen
op een kier gestaan

Er scheen wat licht naar binnen
’t bleef op de drempel staan
’t waaide mooie zinnen
maar ’t werd niet goed verstaan

Het kon de rust niet vinden
’t kwam toen ongelegen
’t liet zich ook verblinden
en kwam zichzelf tegen

’t Licht begon te spelen
met een eigen partituur
’t hart begon te helen
’t verspreide Heilig vuur

Hart en ziel was nu verlicht
’t liet zich niet meer storen
geraakt door het bericht
dat Jezus was geboren!

Robert Doek
9-12-2017

In de stal

’t Heeft daar stil gelegen

voorzichtig neergelegd

met Gods eigen zegen

aan de mens gehecht

 

Liggend in een stal

in ’t plaatsje Bethlehem

’t zal mensen in getal

genezen met Zijn stem

 

Je zal het niet verwachten

dat hier een Koning ligt

uit menselijke geslachten

maakt Hij het donker licht

 

’t Is nu nog ongeschonden

als Kindje klein en teer

wissen zal Hij onze zonden

ook tranen zijn niet meer

 

Hij zal een weg bereiden

die wij niet konden gaan

en door ondragelijk lijden

brengt hij de dood tot staan

 

 

Robert Doek

9-12-2017

 

 

 

 

Alles heeft zijn tijd. (Kerst)

In stilte schrijd het voort

omringt door vele lasten

door Prediker verwoord

de uren zijn z’n gasten

 

Stil staan doet het niet

maar ’t lijkt bij elke traan

in moeite en verdriet

toch even stil te staan

 

De tijd is een geschenk

door God aan ons gegeven

de lengte onbekend

alleen door Hem geschreven

 

Een hoofdstuk in de tijd

een Kind is ons geboren

’t heeft toen ons bevrijd

wat bijna was verloren

 

We mogen in gedachten

de tijd toch stil doen staan

zodat wij betrachten

wat Jezus heeft gedaan

 

Robert Doek

02-12-2017

 

Goede Vrijdag

Met mijn schulden op Zijn rug

zwijgend door Jeruzalem

geeft Hij mij ’t Leven terug

door ’t kruis dat drukt op Hem

 

Gister nog Zijn zegen

met vrienden allemaal

heeft toen nog gelegen

aan ’t laatste Avondmaal

 

Vandaag is hij geslagen

op ’t hoofd een  doornenkroon

aan ’t kruishout zelf gedragen

hangt nu Gods eigen Zoon

 

God liet Hem toen alleen

in ’t donker drie uur lang

de hel die Hem verscheen

maakte Hem ten dode bang

 

Worstelend met verlatenheid

in diepste smart en rouw

voor mij een nieuwe weg bereid

dat God mij nooit verlaten zou.

 

Het donker werd verdrongen

met Licht door al zijn kracht

met lucht uit Jezus longen

riep Hij:  t’ is volbracht!

 

Denkend aan ’t kruisenhout

met Jezus eigen bloedstroom

bloeit er nu voor ons behoud

een nieuwe Levensboom.

 

In Vaders Hand gaf Hij de geest.

Zijn Liefde werd daar openbaar

voor jou en mij het allermeest

boog Hij het hoofd op Golgotha.

 

 

Robert Doek

25-03-2016 (Goede Vrijdag)

 

829782614

Witte donderdag (3) Matheus 26:36-75

Bloedend en zwetend

door mensen verlaten

Zijn handen geketend

door Roomse soldaten.

 

Ondanks Zijn macht

liet Hij zich leiden

naar ’t kruis dat wacht

’t zal mij bevrijden

 

Het ’t recht verbogen

door vals getuigen

Zijn mededogen

kon men niet buigen

 

De leugen waaide

hij kende Hem niet

de haan die kraaide

een klagers lied

 

Gespuwd, geslagen

in deze nacht

om mij te dragen

aan ’t kruis dat wacht.

 

 

Robert Doek

24-03-2016

petrus (101) LR verloochening