De bloem valt af (Jacobus 4)

Een damp steeg op

Hij schiep ons leven

een bloem in knop

het duurt maar even

 

’t Zal even groeien

bij Hem van waarde

kortstondig bloeien

in goede aarde

 

Door razende stormen

al broos en teer

blijft Hij ons vormen

mijn God en Heer

 

De damp verdwijnt

de bloem valt af

’t wordt aan ’t eind

gezaaid in ’t graf

 

’t Zal weer groeien

de dood verdwijnt

en Eeuwig bloeien

als ’t Licht verschijnt

Eeuwig leven…

het duurt nog even.

 

Robert Doek

30-12-2017

Jacobus 4.