Pseudo-herinnering

verbaasd en met verwondering
is de menselijke herinnering
delen raak je kwijt
bij het verstrijken van de tijd

sporen toch gewist
onbewust ontstaan
niets wordt meer gemist
zo is het gegaan

de ander weerlegt
en wijst je terecht
eigen waarheid
is een vaststaand feit

subjectief gevoed
ontneemt de ander moed
moet het daarbij laten
een geheugen met gaten.

Robert Doek

16-11-2014