De Heilige Geest (pinksteren)

Hij zweefde over ‘t water

nog voor de dag begon

’t kwam toen eeuwen later

als troostend Pinksterbron

 

’t Mocht mensen inspireren

in Woorden opgeschreven

opdat wij mogen leren

hoe wij toch moeten leven

 

Als harten open gaan

zal Hij Zijn werk beginnen

’t doet ons dan verstaan

hoe Jezus te beminnen

 

’t Zal een dreiging vormen

voor wie de Zoon ontkent

‘t bouwt op eigen normen

de Troost is onbekend

 

Geketend aan dit leven

verslaafd aan deze tijd

steeds verder afgedreven

van Jezus die bevrijd

 

‘k Vouw mijn beide handen

En bid zo om Uw Geest

dat Hij bij hen mag branden

op ’t grote Pinksterfeest!

 

Robert Doek

20-05-2018 (1ste Pinksterdag)

 

Aanvechting.

Ik hoor geen Stem
bij het verdwalen
gebed tot Hem
geeft geen signalen

Ik ben Uw kind
en niet te scheiden
maar Satans wind
zal dat bestrijden

Wil mijn gedachten
toch tot U richten
wil ‘t leed verzachten
En pijn verlichten

Geef rust o Heer
die mij nu ziet
geloof te meer
Verlaat mij niet!

Robert Doek
29-04-2018

Goede Vrijdag.

Het werd donker

wel drie uur lang

alleen en zonder

bedroefd en bang

 

Al moet ik delen

in Jezus lijden

’t zal mij helen

en mij bevrijden

 

‘k Mag elke morgen

om krachten vragen

Hij zal mijn zorgen

ook nu nog dragen

 

Robert Doek

29-03-2018

 

Bewaar ons.

Wil Heer ons sparen
geef vaste grond
uw bruid bewaren
in Uw verbond

’t Is onze Heer
voor ons geslacht
’t kijkt op ons neer
Hij houd de wacht

Als stormen woeden
wil Heer ’t bedaren
Uw bruid behoeden
en ’t Woord bewaren

Vergeef de zonden
door ons gedaan
en heel de wonden
blijf met ons gaan

Geef de Liefde, neem het niet
bezorg de ander geen verdriet
wil ook nu de minste zijn
maak om Jezus wil ons rein.

Robert Doek
23-03-2018

www.robertdoek.nl

Getsemané (Matheus 26:36-46)

Hij vroeg mij om te waken

en in ’t gebed te gaan

om niet verleid te raken

maar voor de Heer te staan

 

Zijn hoofd heel diep gebogen

sprak daar Gods eigen Zoon

met angst in beide ogen

geknield voor Vaders troon

 

De slaap had mij bevangen

‘k hield alleen geen stand

de ergste van de slangen

gaf lauwheid in mijn hand

 

De Heer keek op mij neer

verdriet lag in Zijn stem

’t vroeg mij nog een keer

te waken dicht bij Hem

 

Drie keer niet de wacht

‘k verbleef in eigen dromen

en zag niet in die nacht

’t verraad bij Jezus komen

 

 

Robert Doek

11-03-2018

Oudejaarsavond.

’t Jaarboek zal straks sluiten

met een Goddelijk signatuur

’t zal met Zijn wil besluiten

’t geschreven laatste uur

 

’t Was voor ons verborgen

hoe ’t boek beschreven werd

’t schreef wel elke morgen

voor ons een nieuw complet

 

We zagen water stromen

op ’t kleine nieuwe leven

’t mag altijd bij U komen

U hebt het zelf geweven

 

Ook hebt U opgeschreven

om naar het graf te gaan

U gaf en nam het leven

dat deed U ons verstaan

 

Geen dag bent u vergeten

in heel mijn levensboek

toen ik ’t af liet weten

was U naar mij op zoek.

 

Wil Heer ons ook geleiden

in ’t jaar dat op ons wacht

en ons niet af doen glijden

geef satan niet de macht!

 

Robert Doek

30-12-2017

De bloem valt af (Jacobus 4)

Een damp steeg op

Hij schiep ons leven

een bloem in knop

het duurt maar even

 

’t Zal even groeien

bij Hem van waarde

kortstondig bloeien

in goede aarde

 

Door razende stormen

al broos en teer

blijft Hij ons vormen

mijn God en Heer

 

De damp verdwijnt

de bloem valt af

’t wordt aan ’t eind

gezaaid in ’t graf

 

’t Zal weer groeien

de dood verdwijnt

en Eeuwig bloeien

als ’t Licht verschijnt

Eeuwig leven…

het duurt nog even.

 

Robert Doek

30-12-2017

Jacobus 4.

Sneeuw

Op zijn weg in vrije val
dwarrelt daar een ijskristal
samen vormen zij een vlok
toen de wind hen samentrok

Vlokkenspel dat binnentreedt
vormen straks het witte kleed
kinderen met een hoop geschreeuw
spelen buiten in de sneeuw

Aarde ligt in ’t witte bed
om me heen een silhouet
van bomen in serene rust
dieren zijn in slaap gesust

Op dit nieuwe schilderij
met zijn eigen sneeuwkledij
kijkt de pop mijn ernstig aan
hoelang mag ik hier nog staan?

 

Robert Doek
10-12-2017

Gesloten hart

’t Lijkt soms dichtgeslagen
en op slot gedaan
maar ’t heeft in deze dagen
op een kier gestaan

Er scheen wat licht naar binnen
’t bleef op de drempel staan
’t waaide mooie zinnen
maar ’t werd niet goed verstaan

Het kon de rust niet vinden
’t kwam toen ongelegen
’t liet zich ook verblinden
en kwam zichzelf tegen

’t Licht begon te spelen
met een eigen partituur
’t hart begon te helen
’t verspreide Heilig vuur

Hart en ziel was nu verlicht
’t liet zich niet meer storen
geraakt door het bericht
dat Jezus was geboren!

Robert Doek
9-12-2017